vrijdag 28 september 2012

Eens even héél iets anders

Gisteren, tijdens een workshop knooppopjes maken, verzuchtte de dame naast me ineens: “Morgen lekker naar de uitvaartbeurs!”
HUH…, niet iets waar ik me nou op zou kunnen verheugen.
Lekker naar een beurs associeer ik met “handwerkbeurs” of “speelgoedbeurs” maar niet met zoiets heftigs als uitvaarten.
Als net gestarte uitvaartonderneemster kon ze vol passie vertellen over alles wat nu op haar pad kwam, hoe mooi ze dit werk vind en hoeveel voldoening het haar geeft. Ik ontdekte dat er ook in de uitvaartbranche volop DIY, oftewel handwerktoepassingen zijn. Ze vertelde over lijkwaden van vilt, troostdekentjes, en handgemaakte kistjes voor baby’s. En waar de rest van de tafel een beetje zat te huiveren, ik inclusief, was zij vooral lekker met haar vak bezig.
Vandaag sloeg ik de Volkskrant open en zag een foto van de beurs met daarop een lijkkist met de tekst : Retour Afzender. Lachen, gieren, brullen op de uitvaartbeurs.
Maar ik ben wel aan denken én door haar aan het werk gezet. Troostrijk handwerk, een mooie gedachte.

maandag 10 september 2012

Vlierbessen


Sinds het voorjaar van dit jaar geeft Jenny van Joyoga (www.joyoga.nl) haar lessen in een oud schoolgebouw. Bij de ingang van deze school staat een enorme vlierboom. Afgelopen voorjaar zag ik dat deze vol schermen met vlierbloesem hing en zoals jullie wellicht weten ben ik een groot fan van de zelfgemaakte vlierbloesemsiroop. Jenny wilde er, ondanks dat ik direct enthousiast het recept begon op te dreunen, niets van weten om ze te plukken want: Beestjes!!
 
 rissen spoelen sorteren

Afgelopen twee weken kan ik die boom niet meer negeren. Omdat de bloesem niet was geplukt hangt hij helemaal vól met bessen  en het lijkt wel of de vogeltjes deze boom totaal niet in de gaten hebben. Zelfs Jenny heeft me afgelopen week meegeholpen met plukken ondanks dat er al heel veel spinnen zitten. Nou ja, Jenny hield de zak op waar ik de schermen met besjes in liet zakken. De eerste oogst was uiteindelijk een pond schone bessen, maar afgelopen week was het 1,5 kilo!!



1,5 kilo!

Een dag lang heb ik staan rissen, wassen (inderdaad…beestjes) en kokkerellen. Het resultaat is een super lekkere vlierbessen-appel chutney waarvan de link naar het recept hieronder volgt én twee soorten likeur van dezelfde site. Daar ben ik zo benieuwd naar. Dit moet natuurlijk nog even staan, dus deze winter weet ik pas of dat gelukt is, maar dan zie ik mezelf wel zitten nippen voor de open haard met mijn zelfgebrouwde heksendrankje.

Met grote dank aan: http://www.annabee.net/vlierrecepten.html



afwachten maar!

zaterdag 18 augustus 2012

DIY

Weet je dat het hartstikke lastig is om Nederlandse termen te blijven gebruiken in je webwinkel. Misschien is dat ook helemaal niet handig omdat internet nou eenmaal een wereldwijd medium is, maar ik heb het toch geprobeerd toen ik begin dit jaar mijn webwinkel ging vernieuwen, omdat ik me voornamelijk op de Nederlandse markt richt.
Ik wilde er een vrolijke, kleurrijke winkel van maken met – min of meer – hippe terminologie maar wel in het Nederlands en dat bleek nog helemaal niet mee te vallen.
Zo verkoop ik gewoon speelgoed en kinderkamerartikelen in plaats van Kids Stuff , Kids Lifestyle of Toys for Boys and Girls (of nog hipper: Boyz & Girlz)
Kinderen zijn vooral Kids (Kidzz).
In mijn winkel vind je de cadeau artikelen onder de noemer “Ook Leuk” (poging tot hip), het zijn geen Gifts, Gadgets, Wanna Haves of Must Haves.
Leuke accessoires voor je huis is in een webwinkels meestal Life style, Design en nooit voor je huis, maar voor je Home of voor House and Garden of iets dergelijks.
Mijn categorie “Handgemaakt’’ zou veel hipper overkomen als ik het Crafting zou noemen of Home Made.
Vanmorgen lees ik een leuk artikel in de krant. Steeds meer mensen gaan zelf dingen maken. Dit komt door de drang naar authenticiteit. We zijn de massaconsumptie zat en zoeken eigenheid. Het inzakken van de economie versterkt dit, want als je het niet zo breed hebt dan ga je zelf dingen maken, of vermaken. Veel van deze mensen proberen hun spullen via het internet te verkopen.
Dit wordt DIY genoemd (Do It Yourself) en alle DIYers ontmoeten elkaar op de site Dutchhandmade.com, aldus de trendwatcher die het platform Second Sight heeft opgericht.
Ik ga nog even wat Granny Square Hearts haken :)

woensdag 25 juli 2012

Pa

Vandaag had mijn vader een afspraak met zijn cardioloog.
Volgende maand hoopt mijn vader 85 te worden en zijn 40 jarig jubileum als hartpatiënt te vieren.
Als we in de hal van het ziekenhuis lopen zie ik ineens dat hij zijn pantoffels nog aan heeft! “Nou meid, vergeten mijn schoenen aan te doen” is zijn reactie “nou, geeft niks hoor, die pantoffels lopen zalig”.
Als we bij de balie aankomen staat er een lange rij met naar adem snakkende patiënten te wachten om geholpen te worden. Er zit maar één medewerkster achter de balie. Daarom ben ik mee, zodat pa kan gaan zitten en ik de loop- en sta klusjes kan doen. Voor het hoofd van pa hoef ik niet mee: hij is nog heel helder, behalve dan dat hij nu even zijn schoenen vergat aan te doen.
In de rij voor me staat een oude dame, ook een 80er schat ik. Terwijl ik een beetje sta rond te kijken valt me op dat ze een raar labeltje in haar nek heeft met een naam erop en dan krijg ik door dat ze haar truitje binnenstebuiten aan heeft. Een andere vrouw, die naast mijn pa op het bankje zit te wachten, heeft het ook in de gaten en besluit de dame er op aan te spreken. Ook een heldere tante blijkt, want ze zegt lachend: “ja, ik zag het toen ik hierheen liep, ik was ineens mijn opdruk kwijt, maar ja, ik moet me hier straks toch uitkleden dan doe ik hem wel goed. Of loop ik nu met een label op mijn rug? “
Als de vrouw weer naast mijn vader gaat zitten kijken mijn pa en ik elkaar aan en ik vraag: zullen we het verklappen pa?  “ Ja mevrouw” zegt mijn vader, “ouder worden valt helemaal niet mee…ik ben mijn schoenen vergeten, die mevrouw loopt met haar trui binnenstebuiten…maar voorlopig zitten we hier nog allemaal”.
Als het gesprek met de cardioloog voorbij is zegt deze: “Ik stel voor dat u geen nieuwe afspraak meer maakt. Koester wat u nog kunt doen en als u weer genoeg vragen heeft kunt u altijd even bellen voor een afspraak”.
Waarom zou hij in hemelsnaam nog bukken om zijn schoenen aan te doen? Zonde van zijn energie!

woensdag 11 juli 2012

Granny Squares

Het liep een beetje uit de hand.
Het begon met wat restjes van deze leuke wol (Fabel van Drops) en daar maakte ik wat Granny Squares mee. Lekker werkje, want je kunt het overal mee naartoe nemen. Ik haakte ze tussen de bedrijven door in de winkel, nam ze mee naar de zwembaden waar de oudste zijn waterpolotrainingen afwerkte en natuurlijk lekker voor de buis.
Uiteindelijk heb ik er nog wat kleurtjes bij besteld en eindigde ik met 170 (!) Granny Squares die nog aan elkaar gehaakt moesten worden.
Nu is het AF en ben ik gewoon een beetje ontheemd, maar zit ik wel lekker warm deze Hollandse zomer.

zaterdag 16 juni 2012

Soms zit het mee, soms zit het tegen

We zitten even met wat pechmomenten de laatste dagen.
De grootste domper kwam afgelopen donderdag.
Het was de 17e verjaardag van onze oudste. Jarig zijn en op dezelfde dag de uitslag verwachten van je VWO examen kan een feestdag worden om nooit te vergeten, het werd wel een dag om nooit te vergeten, maar gefeest is er niet. Helaas, gezakt.

kaartje van mijn vriendin met wat troostbiertjes erbij :)
Als mannetje van 11 ging deze “jonge leerling” die op het Montessori onderwijs ook nog eens een jaar inliep, naar het voortgezet Montessori onderwijs. Daar doorliep hij alle jaren zonder te dubbelen, om uiteindelijk  aan de finish te komen met net een puntje te weinig.
Nu 'heb elk nadeel z’n voordeel' en ik verbaas me - en ben trots - op de flexibiliteit van dit kind dat een dag later, nog katerig, al besluit dat hij het er niet bij laat zitten door komend jaar alleen maar drie certificaten te halen op het volwassenen onderwijs: er wordt gedacht aan extra vakken of een module Open Universiteit toevoegen om iets “leuks” te doen te hebben en niet een jaar te hoeven stukslaan op drie vakken die hem eigenlijk niet boeien. (had het hem wel geboeid was hij waarschijnlijk  wel geslaagd!) Kortom: niet denken in tegenslagen, maar denken in kansen! Super toch.
Relatief wat minder jammer, maar toch helaas is dat ik zojuist mijn naaimachine met een ferme zet naar achter schuif waar ik 5 minuten daarvoor een beker koffie had neergezet! Niet te geloven tot waar de spetters koffie dan terecht komen en hoeveel koffie er in een beker zit. Ook hier een lichtpuntje: de quilt waar ik mee bezig ben en die ik achter mijn bureau op de grond had liggen had ik wel net opgeraapt!
een drogende gymp
Terwijl ik dweil komt mijn dochter binnen met haar gympie. Haar gympie is nat: “Ruik eens mam…is dit Japiepis??”
Néé hé…..onze 18 jaar oude kat begint nu óveral te piessen. Geen mat is veilig, het handgeknoopte, wollen vloerkleed wat mijn vader heeft gemaakt, 2 x 3 m2, is geruïneerd doordat Jaap onder de salontafel steeds een plas deed en nu heeft ze het in een schoen staan doen! En weet je wat het erge is: ik kan hier geen enkel voordeel aan bedenken!

maandag 4 juni 2012

Keuzes

Wat ik me voor het sluiten van de winkel niet realiseerde is, dat een dag zonder vaste verplichtingen ook een dag vol keuzes is. Als je 20 jaar gewoon vrijwel elke dag op dezelfde plaats aanwezig moet zijn beperkt dat behoorlijk in het maken van keuzes en vul je je vrije tijd op met wat op dat moment het meest noodzakelijk is te doen. Meestal was dat : boodschappen doen, wassen/strijken, koken, inkopen voor de winkel, en in geval van puur geluk: beetje hobbyen.
Nu moet ik elke héérlijke "vrije" dag voor mezelf invullen met alles wat ik "moet", maar vooral wil doen.

De eerste maanden was ik nog behoorlijk druk met uitruimen van de winkel en inruimen van alle Bonestaakspullen, maar nu is het dan écht Bonestaak-on-line-tijd. Voor vanmorgen had ik me voorgenomen een grote serie foto's te gaan maken van de kraammandjes en kraamkoffertjes. Gisteren al een tijdje aan het rondneuzen geweest tussen de spullen en leuke setjes bij elkaar gezocht die samen een mooi kraamcadeautje kunnen vormen. Leuk idee natuurlijk, maar wie verwacht nou op 4 juni 8 graden Celsius en de héle dag regen met bakken uit de lucht. Ik wil die foto's lekker buiten maken, zonder flits - het is aardedonker binnen.

Wat een pech...moet ik mijn dag nu toch gaan vullen met het bakken van een appeltaart, beetje was wegwerken en het afmaken van mijn samplerquilt die ik tijdens een cursus met veel bloed en zweet (géén tranen) in elkaar heb gekregen (kijk op deze link als je het leuk vind hoe het is geworden)
http://urban-style-jantine.blogspot.nl/p/sampler-quilts.html

Ik voel me bijna schuldig, maar ik beloof morgen weer hard aan het werk te gaan.

donderdag 31 mei 2012

Voedingsdeskundige

Vandaag helemaal blij geworden van drie stukken in de krant over voeding!
Het begon vanmorgen bij het pakken van de krant: op de voorpagina van het AD staat met dikke letters: “Energiedrank supermarkt uit!”
Met verbijstering kijk ik in de supermarkt altijd naar de hoeveelheid  energiedrankjes die worden ingeslagen door kinderen van een jaar of 10!!! Ook de GGD wil daar nu paal en perk aan gaan stellen door het uit de supermarkt te halen en het alleen nog te koop aan te bieden bij winkels die gespecialiseerd zijn in voedingssupplementen.  Een heel goed plan lijkt me. Wat mij betreft mag die hele suikerindustrie wel een toontje lager gaan zingen. Enorm storend om in reclames de indruk te wekken dat je van een drankje van suiker en cafeïne vleugels zou krijgen, terwijl ik uit ervaring weet van zowel mezelf als één van de kinderen wat suiker teweeg kan brengen in een lichaam.
Tweede blije bericht was in dezelfde krant een paar pagina’s verder. Iets minder dikke letters maar toch: “overgewicht ligt vaak aan darmfuncties”. De ene darmflora is de andere niet (dat zie ik alleen al in ons gezin J ) en dat zou dus best eens een reden kunnen zijn dat de ene mens wat makkelijker aankomt dan de ander. Elk pondje gaat natuurlijk wel door het mondje, maar de een zijn pondje wordt in no time opgenomen, doorgestuwd en afgebroken terwijl de ander zijn pondje zuinig een paar dagen bewaard wordt totdat er niets meer door te stuwen is. Arts-onderzoeker Froukje Verdam van het Maastrichts UMC heeft promotie onderzoek gedaan naar de samenhang tussen slecht functionerende darmen en overgewicht en zij vind het resultaat zeker de moeite waard om verder te onderzoeken. Ik hou me aanbevolen als proefkonijn!
Maar het allermooiste kwam nog toen ik een kleine advertentie zag in het Westlandse krantje:  www.bioaanhuis.nl.
Hoera!!!! Biologisch groetenabonnement aan huis, aan te vullen met biologisch fruit, eieren, allerlei goeie dingen uit hun webwinkel (wat te denken van brandneteltoppen!) én SPELTbrood. En niet één…nee gewoon een hele pagina met verschillende soorten speltbrood. Naast suiker is ook tarwe bij mij van het menu geschrapt en naast suiker is ook dat een voedingsmiddel dat OVERAL in zit. Lees voor de gein maar eens een etiket in de supermarkt! Spelt is mijn redding en nu heb ik toch een winkel gevonden met een groot assortiment die het ook nog wekelijks aan huis bezorgt. Ik ben zó blij!

woensdag 30 mei 2012

Beppie

Het is me tot nu toe niet gelukt om met regelmaat iets van me te laten horen op het Bonestaaknieuws Blog. Niet dat er geen dingen gebeuren, maar ik heb altijd het idee dat het de moeite van het vermelden niet waard is. Zelf volg ik ook een paar blogs en toch merk ik dat ook een klein berichtje met een zekere regelmaat leuk is om te lezen. Mijn goede voornemen is dus iets vaker iets van me te laten horen, ook al lijkt het me dan niet zulk boeiend nieuws.
Gisteravond stond ik met een standje met baby- en kraamartikelen op de Special “Pregnant” Ladies Night in Westlandtheater de Naald. Zij organiseren  regelmatig thema avonden voor o.a. “girls” en “ladies” en nu dus voor Pregnant Ladies. De film “What to expect when you are expecting” draaide en daaromheen waren er stands van kraamhulp, kinderopvang, kinderkleding en dus de leukste kraamcadeaus van de Bonestaak ;)
Het allereerste wat ik verkocht was een knuffelpopje in rood/wit. Wat bleek: deze mevrouw had er al eerder een aantal via haar moeder, voor haar dochter bij me gekocht en precies dezelfde had ik deze avond meegenomen en prominent bovenop een kastje gezet. Ik kon het me ook nog precies herinneren.
Een aantal jaar geleden maakte ik voor het eerst zo’n popje in rood badstof met een tricot mutsje, rood met witte strepen. Het effect was echt erg leuk al zeg ik het zelf. Het popje stond nog maar een halve dag in de winkel of een oma kocht het voor haar zwangere dochter omdat de kinderkamer rood met wit was.
Een paar maanden later was ze terug. Haar kleindochter was verknocht geraakt aan het popje, maar had het tijdens een wandeling waarschijnlijk uit de kinderwagen laten vallen. Ze was nog terug gelopen om te zoeken, maar popje was weg en of ik eenzelfde popje wilde maken. Ik had wel met die kleine meid te doen, want ik moest haar één nachtje zonder poppie laten doen, want sneller dan dat kon ik niet naaien. Als dank kreeg ik een mooie foto van haar met pop en een bedankje erop geschreven. Daar kan geen wereldomzet tegenop!
Weer een aantal jaren later komt dezelfde dame in de winkel met een schattig meisje. Het meisje haalt een compleet afgeknuffeld popje tevoorschijn en vraagt: “kunt u mijn Beppie weer maken?” Ik heb Beppie een nieuw gezichtje gegeven als ik het me goed herinner.
Nu kwam de moeder dus naar deze speciale vrouwenavond en had in de nieuwsbrief van De Naald al gelezen dat ik er zou zijn.  Beppie was inmiddels wel weer aan een opknapbeurtje toe, maar toen ze naar de stand kwam zat daar een stralend nieuwe Beppie! Deze Beppie kon ze niet laten staan en ze zou haar die avond nog in het bed bij haar dochter zetten. Ben eigenlijk wel benieuwd hoe ze heeft gereageerd bij het wakker worden.

zaterdag 5 mei 2012

De Bonestaak verhuizing

Het is vandaag zaterdag 5 mei, maar het voelde als een vrijdag de 13e.
Vanmorgen al vroeg uit de veren omdat na weken van uitzoeken , inpakken en weggooien van alle spullen uit de stomerij en de speelgoedwinkel, vandaag het moment daar is om het grof vuil weg te brengen en de gehuurde aanhanger direct daarna in te zetten om de grote stukken uit de winkel naar huis te verhuizen.
 
Jack begint vanmorgen direct vol goede moed aan het omzagen van een dode boom én wilde ook nog even een enorme stapel snoeihout wegknippen zodat ook dat met de aanhanger naar de staal kon worden gebracht.
Ik  op mijn beurt begin dus al vroeg op de ochtend met gemopper, want ik vond het eigenlijk nu even míjn dag en wilde geen tijd verliezen en héél graag van alle zooi achter op het plaatsje van de winkel af.


Bovendien wilde ik ook op zéker vandaag mijn bureau verhuizen, want ik hang nu echt tussen twee panden in met mijn spullen en mijn werk.

Affijn, Jack koos eieren voor zijn geld en ging toch maar eerst met zijn vriendelijke echtgenote op pad om de winkeltroep weg te werken. Alles in de aanhanger gegooid, naar de gemeentewerf gereden: Gemeentewerf DICHT! 5 mei! Ja, hallowww, ééns in de vijf jaar feest toch???
We probeerden het nog even bij de gemeentewerf in een ander dorp....ook dicht!


Er zit dus niets anders op dan weer terug naar de winkel te rijden en alle troep weer uit die aanhanger  terug op het plaatsje gooien.

illegaal dumpen was geen optie!

Het goede nieuws was wel dat we de rest van de dag hadden om te verhuizen, want snoeihout en boom konden wachten.
Als we de aanhanger weer aan de auto willen koppelen om meubels te gaan laden start de auto niet meer!
Gewoon helemaal NIET!
Om half 11 in de ochend zitten we aan de koffie een beetje de moed erin te houden.
Gelukkig heeft Jack een lieve neef, eigenaar van de garage waar de auto is gekocht, die min of meer direct naar Monster komt om het euvel te verhelpen.
Om half één kunnen we alsnog van start.

Alle meubelstukken staan nu her en der in dit huis verspreid te wachten op hun eindbestemming. Mijn bureau wordt op dit moment door man en zoon weer in elkaar gezet. 98 % van de voorraad van De Bonestaak staat waar het wezen moet te wachten om weer te worden uitgepakt én verkocht!
Moe maar toch enorm voldaan na deze dag....ik ben er bijna.




zaterdag 21 april 2012

Open Dag bij De Kabouters

Voordeel van dit weer: de paraplu's zijn verkocht!

De Open Dag bij Peuteropvang De Kabouters in Monster zit er weer op. Jammer dat vanmorgen het weer niet helemaal meewerkte. Het was lekker druk met babbelende ouders en ondernemende peuters en de tuin stond er prachtig bij, met voor vandaag ook nog een ezeltje en een springkussen, maar het was dus vooral nat allemaal. Met twee andere Monsterse onderneemsters stond ik lekker warm en droog binnen en was het al met al een leuke eerste "Bonestaak On Tour" voor dit jaar.

vrijdag 13 april 2012

KokosTaartRecept.

De kokostaart van gisteren was een groot succes. Helaas niet echt gerezen en ik weet niet of dat nou komt door het gebruik van vruchtensuiker, soyamelk of allebei. Aan de glutenvrije meel kan het niet liggen volgens mij want ik heb het recept van vriendin Marja die deze taart glutenvrij bakt voor haar schoonmoeder. Zij gebruikt wel gewone melk en suiker....dus daar zal de kneep moeten zitten.
Ik kreeg van een aantal mensen de vraag om het recept en dat zal ik jullie hier laten weten.
Eigenlijk is het een standaard kokostaartrecept waarin ingrediënten worden vervangen. Ik zal het standaard recept opschrijven en de vervanging er tussen haakjes achter zetten.
Succes en eet smakelijk!

Nodig:
 ronde vorm (diam. 24 cm)
2 eieren
200 gram suiker (ik gebruik ruim 100 gram vruchtensuiker)
150 gram bloem (ik gebruik Schär glutenvrij/lactosevrij meel)
2 theelepels bakpoeder
1 1/2 dl melk (soyamelk)
75 gram gesmolten boter
Nodig voor de kokoskaramel:
50 gram kokos
150 gram suiker (100 gram vruchtensuiker)
3 eetlepels boter
3 eetlepels melk of room (soya)
1 eetlepel bloem (schär)
-----------------------------------------------
1: klop eieren met suiker tot een dik en schuimig mengsel. Voeg de met bakpoeder gezeefde bloem toe, afgewisseld met scheutjes soyamelk
2: laat de boter zachtjes smelten en weer afkoelen. Roer dan de afgekoelde maar nog vloeibare boter door het beslag.
3: doe het beslag in een beboterde en met bloem bestoven vorm en zet 30 minuten in een voorverwarmde oven (180 gr. C.)
4. doe alle ingrediënten voor de kokoskaramel in een pan met een dikke bodem en breng al roerend aan de kook.
Haal de taart na 30 minuten uit de oven, bestrijk hem met het kokosmengsel en zet nog 10 tot 15 minuten terug in de oven om de kokoslaag te laten karameliseren.
Afkoelen op een rooster.

donderdag 12 april 2012

TIJD TE KORT

Ik hoor altijd van mijn familie dat ik het als kind al had: ik wil alles tegelijk!
In de zandbak spelen, maar ook touwtje springen, van de glijbaan, maar ook op de schommel.
Er is in al die jaren nog niets veranderd en nu ik ineens "alle tijd van de wereld" heb, staan er nogal wat projecten te dringen.

alleen nog een knoopje eraan



Deze week alleen al een babytruitje tussendoor gebreid (want dat is leuk voor in  een kraamkoffertje in de webwinkel én ik had zin om weer eens te breien- aangestoken door die grappige Noorse mannen Oscar en Arne waarover ik later nog wel zal bloggen!). Verder gegaan met het aan elkaar haken van 160 (!) Granny Squares op weg naar een lekker dekentje voor op de bank. Een poging gedaan de Sampler Quilt die ik aan het maken ben op een cursus nog enigzins recht te krijgen, toch ook nog bijna 3 dagen in de winkel gezeten om een flink aantal dozen te pakken en hier op zolder te zetten én vanmorgen mijn allereerste kokostaart gebakken - want ik ben jarig :)

Gelukkig blijven de weborders ook binnendruppelen en heb ik inmiddels mijn eerste afspraak om al dat leuke Bonestaakspul weer uit de dozen te halen: Zaterdag 21 april is een gedeelte van wat De Bonestaak te bieden heeft  te zien op de Open Dag van Peuterspeelzaal De Kabouters, Kloosterlaan Monster.

Glutenvrij, Lactosevrij én met natuurlijke suiker!!









Nog geen zwart gat waargenomen!

zondag 1 april 2012

Emotionele Achtbaan

Mooie term vind ik dat: “een emotionele achtbaan”.
Als beelddenker zie ik dan ook een achtenbaan voor me in de hersenen, met al die grijze kronkels waar dan een karretje doorheen dendert waar ik in zit met mijn handjes in de lucht. In de hersenen…niet in het hart, dat is eigenlijk wel raar.
Afgelopen weken zat ik in zo’n emotionele achtbaan. Na 20 jaar in Monster in een winkel te hebben gestaan, ging deze winkel gisteren écht dicht. De beslissing was weloverwogen genomen, niet ingegeven door financiële ellende, maar gewoon een positieve midlifecrisis: ik ben er klaar mee!!
De Bonestaak gaat verder online en ik mag mezelf nog steeds heerlijk uitleven in “winkeltje spelen” op fairs en beursen, dus dat gaf weinig hartzeer,  maar het emotionele zat hem in het afscheid van 60 jaar Stomerij Centra. Het bedrijf wat mijn ouders van onder de grond af hebben opgebouwd (zo zei mijn vader het gisteren zelf: “niet vanaf de grond, vanonder de grond”) en waar mijn zus en ik in hebben meegeholpen, wat in alle familieverhalen zit en waar we ons geen leven zonder mee kunnen voorstellen.
Het achtbaangevoel kwam doordat ik enerzijds enorm blij en opgelucht ben dat het klaar is, maar anderzijds moesten er allerlei “laatste dingen” volbracht.  Een uitschrijving uit de KvK van een vestiging sinds 1952, de klanten uitgebreid te woord gestaan, de laatste stoomgoedklanten gebeld en aangespoord hun spullen nu écht op te halen, de laatste keer de chauffeur die ik 10 jaar lang 5 x per week heb gezien en nog veel meer laatste keren.
Klanten die me bedanken om m’n dienstbaarheid in al die jaren, m’n  servicegerichtheid, m’n probleemoplossend denken! Heerlijk om dat eens te horen na zoveel jaar J(alle klanten die dat niet vonden zijn niet langs geweest natuurlijk). Bloemen, tranen, en uiteindelijk de deur voor de laatste keer in het slot.
PFFFFF, ik ben helemaal niet zo dol op achtbanen. Nooit geweest ook. Ik dóe het wel, achtbaanritjes, maar liever niet eigenlijk. Nu wil ik een poosje in zo’n schattig lieveheersbeestjeskarretje zitten die zo lekker langzaam door zo’n waterparcours tuft. Beetje om me heen kijken, zonnetje op mijn gezicht. Lekker rustig. Beetje mensen kijken, pakje drinken erbij…
Uiteindelijk word ik vanzelf weer ongeduldig en ga ik het avontuur wel weer opzoeken. Dan stap ik wel weer over in iets heftigers.  Maar nu nog even niet.

donderdag 15 maart 2012

Als je denkt dat je alles gehad hebt...

Pffff....ik geloof dat het gelukt is! Na een ware zoektocht van een maand of twee om een webwinkel onder de knie te krijgen heb ik het ambitieuze plan opgevat om er ook nog een blog aan toe te voegen.
En kijk: de link toevoegen aan de winkel is alvast gelukt!
Nu blijk ik ook nog de hele layout van dit blog te kunnen aanpassen. Legio mogelijkheden waar ik de komende tijd ruimschoots de tijd voor ga hebben, maar nu nog even niet.


Na 20 jaar een winkel te hebben gehad met al die "verplichte uren aanwezig" die daarbij horen,  is de tijd nu daar om het over een andere boeg te gooien. Vanaf 1 april zal de winkel dicht zijn en ga ik mijn tijd volop besteden aan de nieuwe webwinkel, mijn fantastische huis en al mijn hobby's. Dat mijn kinderen in dit rijtje eigenlijk op nummer één staan lijkt me duidelijk, dus die hoef ik niet op te noemen.


Bloggen...dat is nieuw voor me, misschien gaat dat straks ook wel een groot deel van mijn tijd opslokken. Ik hou jullie op de hoogte...via dit blog :)