zaterdag 21 april 2012

Open Dag bij De Kabouters

Voordeel van dit weer: de paraplu's zijn verkocht!

De Open Dag bij Peuteropvang De Kabouters in Monster zit er weer op. Jammer dat vanmorgen het weer niet helemaal meewerkte. Het was lekker druk met babbelende ouders en ondernemende peuters en de tuin stond er prachtig bij, met voor vandaag ook nog een ezeltje en een springkussen, maar het was dus vooral nat allemaal. Met twee andere Monsterse onderneemsters stond ik lekker warm en droog binnen en was het al met al een leuke eerste "Bonestaak On Tour" voor dit jaar.

vrijdag 13 april 2012

KokosTaartRecept.

De kokostaart van gisteren was een groot succes. Helaas niet echt gerezen en ik weet niet of dat nou komt door het gebruik van vruchtensuiker, soyamelk of allebei. Aan de glutenvrije meel kan het niet liggen volgens mij want ik heb het recept van vriendin Marja die deze taart glutenvrij bakt voor haar schoonmoeder. Zij gebruikt wel gewone melk en suiker....dus daar zal de kneep moeten zitten.
Ik kreeg van een aantal mensen de vraag om het recept en dat zal ik jullie hier laten weten.
Eigenlijk is het een standaard kokostaartrecept waarin ingrediënten worden vervangen. Ik zal het standaard recept opschrijven en de vervanging er tussen haakjes achter zetten.
Succes en eet smakelijk!

Nodig:
 ronde vorm (diam. 24 cm)
2 eieren
200 gram suiker (ik gebruik ruim 100 gram vruchtensuiker)
150 gram bloem (ik gebruik Schär glutenvrij/lactosevrij meel)
2 theelepels bakpoeder
1 1/2 dl melk (soyamelk)
75 gram gesmolten boter
Nodig voor de kokoskaramel:
50 gram kokos
150 gram suiker (100 gram vruchtensuiker)
3 eetlepels boter
3 eetlepels melk of room (soya)
1 eetlepel bloem (schär)
-----------------------------------------------
1: klop eieren met suiker tot een dik en schuimig mengsel. Voeg de met bakpoeder gezeefde bloem toe, afgewisseld met scheutjes soyamelk
2: laat de boter zachtjes smelten en weer afkoelen. Roer dan de afgekoelde maar nog vloeibare boter door het beslag.
3: doe het beslag in een beboterde en met bloem bestoven vorm en zet 30 minuten in een voorverwarmde oven (180 gr. C.)
4. doe alle ingrediënten voor de kokoskaramel in een pan met een dikke bodem en breng al roerend aan de kook.
Haal de taart na 30 minuten uit de oven, bestrijk hem met het kokosmengsel en zet nog 10 tot 15 minuten terug in de oven om de kokoslaag te laten karameliseren.
Afkoelen op een rooster.

donderdag 12 april 2012

TIJD TE KORT

Ik hoor altijd van mijn familie dat ik het als kind al had: ik wil alles tegelijk!
In de zandbak spelen, maar ook touwtje springen, van de glijbaan, maar ook op de schommel.
Er is in al die jaren nog niets veranderd en nu ik ineens "alle tijd van de wereld" heb, staan er nogal wat projecten te dringen.

alleen nog een knoopje eraan



Deze week alleen al een babytruitje tussendoor gebreid (want dat is leuk voor in  een kraamkoffertje in de webwinkel én ik had zin om weer eens te breien- aangestoken door die grappige Noorse mannen Oscar en Arne waarover ik later nog wel zal bloggen!). Verder gegaan met het aan elkaar haken van 160 (!) Granny Squares op weg naar een lekker dekentje voor op de bank. Een poging gedaan de Sampler Quilt die ik aan het maken ben op een cursus nog enigzins recht te krijgen, toch ook nog bijna 3 dagen in de winkel gezeten om een flink aantal dozen te pakken en hier op zolder te zetten én vanmorgen mijn allereerste kokostaart gebakken - want ik ben jarig :)

Gelukkig blijven de weborders ook binnendruppelen en heb ik inmiddels mijn eerste afspraak om al dat leuke Bonestaakspul weer uit de dozen te halen: Zaterdag 21 april is een gedeelte van wat De Bonestaak te bieden heeft  te zien op de Open Dag van Peuterspeelzaal De Kabouters, Kloosterlaan Monster.

Glutenvrij, Lactosevrij én met natuurlijke suiker!!









Nog geen zwart gat waargenomen!

zondag 1 april 2012

Emotionele Achtbaan

Mooie term vind ik dat: “een emotionele achtbaan”.
Als beelddenker zie ik dan ook een achtenbaan voor me in de hersenen, met al die grijze kronkels waar dan een karretje doorheen dendert waar ik in zit met mijn handjes in de lucht. In de hersenen…niet in het hart, dat is eigenlijk wel raar.
Afgelopen weken zat ik in zo’n emotionele achtbaan. Na 20 jaar in Monster in een winkel te hebben gestaan, ging deze winkel gisteren écht dicht. De beslissing was weloverwogen genomen, niet ingegeven door financiële ellende, maar gewoon een positieve midlifecrisis: ik ben er klaar mee!!
De Bonestaak gaat verder online en ik mag mezelf nog steeds heerlijk uitleven in “winkeltje spelen” op fairs en beursen, dus dat gaf weinig hartzeer,  maar het emotionele zat hem in het afscheid van 60 jaar Stomerij Centra. Het bedrijf wat mijn ouders van onder de grond af hebben opgebouwd (zo zei mijn vader het gisteren zelf: “niet vanaf de grond, vanonder de grond”) en waar mijn zus en ik in hebben meegeholpen, wat in alle familieverhalen zit en waar we ons geen leven zonder mee kunnen voorstellen.
Het achtbaangevoel kwam doordat ik enerzijds enorm blij en opgelucht ben dat het klaar is, maar anderzijds moesten er allerlei “laatste dingen” volbracht.  Een uitschrijving uit de KvK van een vestiging sinds 1952, de klanten uitgebreid te woord gestaan, de laatste stoomgoedklanten gebeld en aangespoord hun spullen nu écht op te halen, de laatste keer de chauffeur die ik 10 jaar lang 5 x per week heb gezien en nog veel meer laatste keren.
Klanten die me bedanken om m’n dienstbaarheid in al die jaren, m’n  servicegerichtheid, m’n probleemoplossend denken! Heerlijk om dat eens te horen na zoveel jaar J(alle klanten die dat niet vonden zijn niet langs geweest natuurlijk). Bloemen, tranen, en uiteindelijk de deur voor de laatste keer in het slot.
PFFFFF, ik ben helemaal niet zo dol op achtbanen. Nooit geweest ook. Ik dóe het wel, achtbaanritjes, maar liever niet eigenlijk. Nu wil ik een poosje in zo’n schattig lieveheersbeestjeskarretje zitten die zo lekker langzaam door zo’n waterparcours tuft. Beetje om me heen kijken, zonnetje op mijn gezicht. Lekker rustig. Beetje mensen kijken, pakje drinken erbij…
Uiteindelijk word ik vanzelf weer ongeduldig en ga ik het avontuur wel weer opzoeken. Dan stap ik wel weer over in iets heftigers.  Maar nu nog even niet.