zaterdag 16 juni 2012

Soms zit het mee, soms zit het tegen

We zitten even met wat pechmomenten de laatste dagen.
De grootste domper kwam afgelopen donderdag.
Het was de 17e verjaardag van onze oudste. Jarig zijn en op dezelfde dag de uitslag verwachten van je VWO examen kan een feestdag worden om nooit te vergeten, het werd wel een dag om nooit te vergeten, maar gefeest is er niet. Helaas, gezakt.

kaartje van mijn vriendin met wat troostbiertjes erbij :)
Als mannetje van 11 ging deze “jonge leerling” die op het Montessori onderwijs ook nog eens een jaar inliep, naar het voortgezet Montessori onderwijs. Daar doorliep hij alle jaren zonder te dubbelen, om uiteindelijk  aan de finish te komen met net een puntje te weinig.
Nu 'heb elk nadeel z’n voordeel' en ik verbaas me - en ben trots - op de flexibiliteit van dit kind dat een dag later, nog katerig, al besluit dat hij het er niet bij laat zitten door komend jaar alleen maar drie certificaten te halen op het volwassenen onderwijs: er wordt gedacht aan extra vakken of een module Open Universiteit toevoegen om iets “leuks” te doen te hebben en niet een jaar te hoeven stukslaan op drie vakken die hem eigenlijk niet boeien. (had het hem wel geboeid was hij waarschijnlijk  wel geslaagd!) Kortom: niet denken in tegenslagen, maar denken in kansen! Super toch.
Relatief wat minder jammer, maar toch helaas is dat ik zojuist mijn naaimachine met een ferme zet naar achter schuif waar ik 5 minuten daarvoor een beker koffie had neergezet! Niet te geloven tot waar de spetters koffie dan terecht komen en hoeveel koffie er in een beker zit. Ook hier een lichtpuntje: de quilt waar ik mee bezig ben en die ik achter mijn bureau op de grond had liggen had ik wel net opgeraapt!
een drogende gymp
Terwijl ik dweil komt mijn dochter binnen met haar gympie. Haar gympie is nat: “Ruik eens mam…is dit Japiepis??”
Néé hé…..onze 18 jaar oude kat begint nu óveral te piessen. Geen mat is veilig, het handgeknoopte, wollen vloerkleed wat mijn vader heeft gemaakt, 2 x 3 m2, is geruïneerd doordat Jaap onder de salontafel steeds een plas deed en nu heeft ze het in een schoen staan doen! En weet je wat het erge is: ik kan hier geen enkel voordeel aan bedenken!

maandag 4 juni 2012

Keuzes

Wat ik me voor het sluiten van de winkel niet realiseerde is, dat een dag zonder vaste verplichtingen ook een dag vol keuzes is. Als je 20 jaar gewoon vrijwel elke dag op dezelfde plaats aanwezig moet zijn beperkt dat behoorlijk in het maken van keuzes en vul je je vrije tijd op met wat op dat moment het meest noodzakelijk is te doen. Meestal was dat : boodschappen doen, wassen/strijken, koken, inkopen voor de winkel, en in geval van puur geluk: beetje hobbyen.
Nu moet ik elke héérlijke "vrije" dag voor mezelf invullen met alles wat ik "moet", maar vooral wil doen.

De eerste maanden was ik nog behoorlijk druk met uitruimen van de winkel en inruimen van alle Bonestaakspullen, maar nu is het dan écht Bonestaak-on-line-tijd. Voor vanmorgen had ik me voorgenomen een grote serie foto's te gaan maken van de kraammandjes en kraamkoffertjes. Gisteren al een tijdje aan het rondneuzen geweest tussen de spullen en leuke setjes bij elkaar gezocht die samen een mooi kraamcadeautje kunnen vormen. Leuk idee natuurlijk, maar wie verwacht nou op 4 juni 8 graden Celsius en de héle dag regen met bakken uit de lucht. Ik wil die foto's lekker buiten maken, zonder flits - het is aardedonker binnen.

Wat een pech...moet ik mijn dag nu toch gaan vullen met het bakken van een appeltaart, beetje was wegwerken en het afmaken van mijn samplerquilt die ik tijdens een cursus met veel bloed en zweet (géén tranen) in elkaar heb gekregen (kijk op deze link als je het leuk vind hoe het is geworden)
http://urban-style-jantine.blogspot.nl/p/sampler-quilts.html

Ik voel me bijna schuldig, maar ik beloof morgen weer hard aan het werk te gaan.