zondag 20 april 2014

70 er jaren Gehaakt Vestje en een telefoonbiecht


Gisteravond heb ik een prachtige uitvoering van de Matthäus Passion gehoord in Den Haag. Een uitvoering van het Residentie Orkest onder leiding van Richard Egarr, het Residentie Bach koor, Haags Matrozenkoor en geweldige solisten. Vorig jaar hadden we, na drie achtereenvolgende jaren, een keer overgeslagen en ik heb het echt gemist. Ik ben niet opgevoed met klassieke muziek maar ben het door de jaren heen wel erg gaan waarderen. De Matthäus vond ik de eerste keer nog best een hele zit, maar het is als met elk muziekstuk: als je het mooi vind wordt het steeds mooier hoe vaker je het luistert.

Gisteravond waren we er weer helemaal klaar voor. We (mijn man, een vriendin en ik) hadden ons er echt op verheugd. De dag verliep wat rommelig en het (vroege) vertrek daardoor ook. Oudste besloot op het laatste moment - in studiecrisis - mijn auto te lenen om terug naar Rotterdam te gaan. Jongste had een feestje op een ruim uur  met het openbaar vervoer afstand bij ons vandaan. Ik denk dat ik om die redenen besloot mijn mobiel niet helemaal uit te zetten maar op trillen in mijn zak te stoppen. Voor je weet maar nooit... Hoe dom kun je zijn??

De uitvoering was adembenemend en na de pauze, op wat voor mij toch één van de hoogtepunten van de Matthäus is, bij de vioolsolo en het Erbarme dich, gaat die telefoon af!!!
Echt...!!! Precies op dat moment.
De zoem was denk ik niet merkbaar voor mijn omgeving maar ik zat direct met een hartslag van 300.
Wie gaat mij nou bellen op zaterdagavond? Ik gebruik die mobiel vooral voor het werk en wordt vrijwel nooit mobiel gebeld. Alleen door de kinderen en door klanten. Klanten bellen niet op zaterdagavond voor Pasen rond een uur of negen en de kinderen weten waar we zijn en bellen dus alleen in uiterste noodgevallen. Tja...en dan begint het...de schrik van de navelstreng in je broekzak. Iets met de kinderen óf iets met mijn ouders misschien (85 en 86 jaar!)

De telefoon hield het ook nog eens lang vol en omdat ik een vrij lang tuniek aanhad kon ik niet snel in mijn broekzak komen en ik wilde niet nog meer aandacht trekken natuurlijk.


Weg concentratie...weg sereen Bach gevoel... en nu weet ik het zeker: wég met de mobiele telefoon.
Uiterlijk compleet onbewogen, met alleen hoogrode wangen, heb ik geprobeerd die hartslag weer normaal te krijgen.
Dit was vast een vriendin die ineens iets wilde vertellen en nu eens niet een whapje stuurde.
Het is vast helemaal niets en als het echt belangrijk is bellen ze nog wel een keer.
Eenmaal weer tot redelijke rust, bij een ragfijne aria zo'n 5 minuten later...ja hoor...NOG een keer!
Nu merkte mijn vriendin naast me het ook, dus achter me en voor me moeten ze het ook hebben horen zoemen.
Vlammen uit mijn wangen van schaamte en nog meer de schrik om mijn hart. Oh Help...zou er dan echt iets aan de hand zijn en wat doe ik dan. Ik kan toch niet weglopen middenin "de Matthäus" op rij 8 in het midden?

Met wat gedoe heb ik dat kreng uit mijn zak gekregen en toch zónder te kijken uitgedrukt.
Wég met die zoem. Ik wil me niet gek laten maken door de telefoonterreur, maar dat had ik véél beter voor aanvang van de voorstelling kunnen bedenken.
Adem in, adem uit...hoofd stil krijgen en toen verdorie door de stress ook nog een kriebel in mijn keel. Kuchjes, yoga oefeningen om niet te focussen op de kriebel en die navelstreng proberen te negeren. Níets aan de hand. Maar wat als nou toch...en hoe gek ben je dan om hier nog een uur rustig te blijven zitten...?

Als de voorstelling is afgelopen en het applaus uiteindelijk verstomd vertel ik mijn man van de twee (of misschien inmiddels wel meer) gemiste oproepen. Wáárom heb je niet gekeken? Omdat ik niet met een oplichtend scherm in de zaal wilde zitten. Omdat ik toch niet was weggelopen...behalve dan als....pffff. Leren loslaten is de les. Het was iemand die ik al in geen maanden meer heb gezien of gesproken.

Gistermiddag was ik al even bezig geweest met dit onderstaande patroon. Ik vind de kleuren wel lekker "Pasig". Ik zag dat het gehaakt is met Nylon, daar moet je nu toch niet meer aan denken.
's Avonds bij de Matthäes realiseer ik me dat mijn tuniek ook geen greintje katoen bevat. Met klotsende oksels neem ik me voor nooit meer iets synthetisch te dragen, nooit meer mijn telefoon aan te laten tijdens een klassiek concert en vandaag dit blog te schrijven.

Uit het boek "Bezig zijn met Haken" uit de jaren 70 van Uitgeverij Helmond komt dit vestje.

Leuk omdat het in vele maten beschreven is en het kan natuurlijk prima gemaakt worden in alle kleuren Catania katoen.

Geniet nog van de Pasen. Ze lekker even je telefoon uit.
Groeten Marieke



Damesvest (ook voor grotere maten)
Afmetingen:
Bovenwijdte 80/85 (90/95, 100/105, 110/115, 120/125) cm
Lengte tot de schouder 51 (52, 53, 54, 56) cm
Lengte mouwnaad40 (41, 42, 44, 46) cm
De cijfers () verwijzen naar de grotere maten

Proeflapje: 3 gr. En 5 toeren is 5 cm gehaakt met 3 ½
Materiaal:
14 (16, 18, 20, 21) bollen 3 draads crêpe nylon in hoofdkleur A, 2 (3, 4,4,4) bollen in contrastkleur B
Haaknaalden nr. 3 ½ en 3, 7 knoopjes

Achterpand
Met kleur A 114 (126, 138, 150, 162) l. opzetten.
1e toer: 1 st. in de 5e l., 3 l., 1 v., *3 l overslaan, 2 st., 3 l., 1 v., herhaal vanaf * tot het einde van de toer. 1 st. in de laatste stk.
2e toer: 2 l., 2st., 3 l., 1 v., in het gaatje van 3 l., eindig de toer met 1 st. in de omkeerl.
Deze 2e toer vormt het patroon. Er zijn 28 (31-34-37-40) gr.
Haak het patroon28 cm. Tot aan het armsgat.

Armsgat
h.v. over 1 (1, 2, 2, 3) gr., patr. haken otot op 1 (1,2,2,3) gr. na. Omkeren
volgende toer: h.v. over de eerste gr., haak patr. tot aan de laatste gr. Omkeren
herhaal deze laatste toer 1 (2, 2, 3, 3) keer. Er zijn 22 (23, 24, 25, 26) gr. Ga door tot het armsgat 21 (22, 23, 24, 26) cm is.

Linker voorpand
Met kleur A, 54 (62, 66, 74, 78) l. opzetten. Werk in patr. zoals aangegeven voor de rug tot het armsgat, 13 (15, 16, 18, 19) gr.

Armsgat
h.v. vooer 1 (1, 2, 2, 3) gr. patr. haken tot einde, omkeren
volgende toer: patr. tot voor de laatste gr., omkeren
volgende toer: h.v. over de 1e gr., patr. tot het einde. Op deze manier aan het armsgat blijven minderen tot er 10 (11, 11, 12, 12) gr. over zijn. Haak tot het armsgat 11 (12, 13, 14, 16) cm is. Eindig aan de kant van het armsgat.

Hals
Haak het patr. over 6 (6, 7, 7, 8) gr., omkeren. Haak door tot het armsgat dezelfde lengte heeft als bij het achterpand.

Rechter voorpand
Haak de beschrijving van het linker voorpand in spiegelbeeld.
Mouwen

Zet 50 (54, 58, 62, 66) l. op. Haak n patr. zoals bij het achterpand. U heeft dan 12 (13, 14, 15, 16) gr. Haak door tot het werk 5 (5 ½, 6, 6 ½, 7 ½ ) cm lang is.
Meerderen voor de mouw:
1e toer: 3 l., 2st., 3 l., 1 v. in het gaatje, haat patr. tot einde, omkeren
2e toer: 3 l., 2 st., 3 l., 1 v. in het gaatje, haak patr. tot het einde, eindig met 2 st. in de omkeerl.
3e toer: als 2e toer
4e toer: 3 l., 2 st., 3 l., 1 v. in het eerste gaatje, haak tot het einde en eindig met  2 st., 3 l., 1 v. in de omkeerl.
5e toer: Haak helemaal patr. tot het einde, 2 st. 3 l., 1 v. in de omkeerl. Er is nu aan weerskanten 1 gr. bijgemaakt.
6e, 7e en 8e toer: in patr.
De 8e toer nog 3 keer herhalen, u heeft 20 (21, 22, 23, 24) gr. Haak door zonder meerderen tot de mouw 40 (41, 21, 43, 45) cm lang is. Haak dan nog 2 (2, 4, 4,6) toeren.

Kop van de mouw:
1 gr. minderen bij de volgende 10 (10, 12, 12, 14) toeren. Daarna aan weerskanten van de volgende 2 (2,2,2,3) toeren. Draad afmaken.

Afwerking:
Naai de schouders en zijkanten dicht. Haak in kleur B langs de voorkant, hals, onderkant en de mouwranden  v. 3 st. 3 l. 1 v. in ieder gaatje van 3 l. Neem haaknaald nr. 3 en kleur A, maak het garen aan, 1 v.  * 2 l, 1 v, om de l. tussen de gr. van de vorige toer, 1 l.,  1 v. tussen de gr., * herhaal van * tot *. Gebruik de lussen van het patroon als knoopsgat.
Volgende toer: 1 l., 1 v., 3 l., 1 v. in iedere 2 l., eindig met 1 v. in de laatste stk.

Pers de delen onder een vochtige doek met een lauw ijzer. Zet de mouwen erin en pers de naden. Zet de knopen aan.



maandag 14 april 2014

Een recept dit keer!


Afgelopen weekend vierden manlief en ik onze verjaardagen. Er zit twee weken (en een aantal jaarJ !) tussen, dus het is vrijwel elk jaar een combifeestje. Het was weer lekker druk en supergezellig. Van Arita kreeg ik de Flow Do It Yourself  en daarin staat onder het hoofdstuk “Haken en Borduren” een artikel over vintage haakboeken: “Oude Haakboeken, Nieuwe Inspiratie”. Voor dit artikel  is o.a. gebruik gemaakt van het 70er jaren haakboek “Bezig zijn met Haken” wat ik ook regelmatig deel in dit blog.
Leuk om de vertrouwde foto’s te zien in Flow maar ook de uitleg waaróm dit nou zo leuk is. De schrijfster van het artikel, Arianne Raamstijn, noemt zichzelf “hoog sensitief voor nostalgie” en dat vind ik een prachtige omschrijving. Ik sluit me er bij aan. De Flow Do It Yourself is een heerlijk boek/tijdschrift vol tips, verhalen, interviews en cadeautjes (papier, labels enz.) Een aanrader voor de DIY fans.

Josee vroeg me het recept voor de peperkoek die ik had gebakken. Omdat er zoveel mensen kwamen en ik niet zo’n enorme bakheld ben had ik een waanzinnig lekkere en enorm grote slagroomtaart besteld bij de bakker. Voor de mensen met dieetwensen (waaronder ikzelf – geen tarwe en zo min mogelijk suiker – en mijn dochter (lactose), had ik mijn beproefde recept gemaakt. Zo gebeurd en lukt altijd: de Mjuk Pepparkaka. Géén idee meer waar ik het ooit uit heb gehaald. Ook geen idee meer wat de originele ingrediënten waren maar ik gebruik het volgende:

·        2 eieren

·        ca. 200 gram (palm)suiker

·        150 gram gesmolten (room)boter

·        1 ½ dl. (soja)melk of (soja)room

·        180 gram (spelt)meel

·        1 theelepel gemalen kruidnagel

·        1 theelepel gemalen kardemom

·        2 theelepels gemalen kaneel

·        1 theelepel bakpoeder

·        2 eetlepels vossenbessenjam (of sinaasappelmarmelade of pruimenjam of wat je hebt aan jam!)

Wat te doen: Klop de eieren luchtig met de suiker. Meng het meel met de kruiden en het bakpoeder. Voeg de gesmolten boter en de room bij het suiker/ei mengsel en daarna de meel met kruiden erdoor roeren. Dan twee eetlepels jam erbij – ik gebruik wat ik in huis heb, maar het zal vast het allerbeste smaken met de vossenbessenjam – en dan een uur in de oven op 175 graden C.
Doordat ik palmsuiker gebruik krijgt de koek (naast de lekkere kruidensmaak) ook een beetje de karakteristieke zoutige smaak van de palmsuiker mee.
Ik heb dit weekend wel een foto van de giga slagroomtaart gemaakt en niet van mijn Pepparkaka. Die zag er dan ook een stuk minder spectaculair uit, maar was wél heerlijk en zo gemaakt.